Buxus Harlandii
Buxus harlandii
Το Κινεζικό πυξάρι φέρει μια αίσθηση μόνιμης ύπαρξης. Τα πυκνά, μικροσκοπικά φύλλα του και ο φυσικά στριμμένος κορμός του δίνουν ακόμη και σε νεαρά δείγματα την εμφάνιση ενός αρχαίου δέντρου. Αργά αναπτυσσόμενο και υπομονετικό, ανταμείβει τη σταθερή φροντίδα με μια εκλεπτυσμένη, κομψή μορφή. Ορισμένα από τα δείγματα Buxus μας είναι πάνω από 50 ετών — ζωντανή απόδειξη ότι το μπονσάι είναι μια σχέση που μετριέται σε δεκαετίες, όχι σε εποχές.
Tap a topic
Πότισμα
Το Buxus προτιμά σταθερή, συνεπή υγρασία. Χρησιμοποιήστε τη μέθοδο υποβύθισης: τοποθετήστε τη γλάστρα σε νερό δωματίου μέχρι τη μέση, περιμένετε να σταματήσουν οι φυσαλίδες, στη συνέχεια σηκώστε την και στραγγίστε καλά. Κάντε το αυτό όταν το πάνω εκατοστό του χώματος είναι στεγνό.
Το καλοκαίρι, θα ποτίζετε κάθε 1-2 ημέρες. Το χειμώνα, κάθε 4-7 ημέρες για δέντρα εσωτερικού χώρου, λιγότερο για δέντρα εξωτερικού χώρου σε ψυχρότερες συνθήκες. Το Buxus μπορεί να αντέξει σύντομες περιόδους ξηρασίας — τα φύλλα είναι σκληρά και δερματώδη — αλλά μην το κάνετε συνήθεια. Η συνεπής υγρασία παράγει την καλύτερη ανάπτυξη.
Το Buxus harlandii είναι εγγενές στη νότια Κίνα όπου αναπτύσσεται σε σταθερά υγρά, καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Το είδος είναι πιο ανθεκτικό στην ξηρασία από τον ευρωπαϊκό ξάδελφό του (Buxus sempervirens) αλλά αποδίδει καλύτερα με ομοιόμορφη υγρασία.
Η υποβύθιση κάθε 7-10 ημέρες παρέχει βαθιά κορεσμό. Μεταξύ των υποβυθίσεων, ποτίστε από πάνω όταν η επιφάνεια είναι στεγνή. Τα παχιά, δερματώδη φύλλα μειώνουν την εξάτμιση, επομένως το δέντρο στεγνώνει πιο αργά από τα είδη με λεπτά φύλλα.
Ποιότητα νερού: Το Buxus προτιμά ελαφρώς αλκαλικό έως ουδέτερο pH (7.0-8.0), σε αντίθεση με τα περισσότερα μπονσάι. Αυτό σημαίνει ότι το νερό της βρύσης — που είναι συνήθως ελαφρώς αλκαλικό — είναι στην πραγματικότητα ιδανικό. Το νερό βροχής (το οποίο είναι ελαφρώς όξινο) είναι λιγότερο κατάλληλο. Εάν παρατηρήσετε κιτρίνισμα, μπορεί να υποδηλώνει ότι το χώμα έχει γίνει πολύ όξινο από την αποσύνθεση οργανικών υλικών ή από όξινη βροχή. Μια ελαφριά σκόνη από ασβέστη κήπου το διορθώνει.
Φως και θέση
Το Buxus είναι προσαρμόσιμο. Εξωτερικά, ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο έως μερική σκιά. Εσωτερικά, τοποθετήστε το κοντά σε ένα φωτεινό παράθυρο — νότιο ή δυτικό. Μπορεί να αντέξει άμεσο ήλιο μόλις προσαρμοστεί αλλά εκτιμά κάποια σκιά το απόγευμα τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες.
Ένα από τα καλύτερα πράγματα για το Buxus: μπορεί να παραμείνει εξωτερικά κατά τη διάρκεια ενός χειμώνα στη Δανία με προστασία της γλάστρας, ή να ζήσει εσωτερικά όλο το χρόνο σε ένα φωτεινό σημείο. Εάν κρατηθεί εσωτερικά, μια ψυχρή περίοδος το χειμώνα στους 10-15 βαθμούς Κελσίου σε ένα φωτεινό δωμάτιο ή σε ένα μη θερμαινόμενο θερμοκήπιο είναι ιδανική. Δεν χρειάζεται την βαθιά ψυχρή αδράνεια που απαιτούν τα πεύκα και οι σφένδαμοι.
Το Buxus harlandii είναι πιο ανθεκτικό στη θερμότητα από το κοινό πυξάρι (Buxus sempervirens) και μπορεί να επιτύχει ως μπονσάι εσωτερικού χώρου με επαρκές φως. Είναι ανθεκτικό περίπου στους -10 βαθμούς Κελσίου αλλά οι ρίζες σε γλάστρες χρειάζονται προστασία κάτω από -5 βαθμούς Κελσίου.
Απαιτήσεις φωτός: 4-6 ώρες άμεσου ήλιου ή φωτεινού έμμεσου φωτός. Σε βαθιά σκιά, η ανάπτυξη γίνεται ανοιχτή και μακριά με μεγαλύτερα φύλλα. Ο πλήρης ήλιος παράγει την πιο συμπαγή ανάπτυξη με τα μικρότερα φύλλα. Τα δέντρα εσωτερικού χώρου χρειάζονται το φωτεινότερο παράθυρο διαθέσιμο; ένα φως ανάπτυξης το χειμώνα αποτρέπει την πτώση.
Στρατηγική χειμώνα: τα εξωτερικά δέντρα επιβιώνουν τους δανέζικους χειμώνες με μόνωση της γλάστρας (αφρώδες υλικό ή λινάτσα) και τοποθέτηση σε προστατευμένο σημείο. Τα δέντρα εσωτερικού χώρου επωφελούνται από μια δροσερή τοποθεσία το χειμώνα (10-15 βαθμοί Κελσίου) με φωτεινό φως. Το δέντρο αναπτύσσεται αργά σε ψυχρές συνθήκες — ποτίστε με μέτρο και μην λιπαίνετε. Εάν κρατηθεί ζεστό εσωτερικά όλο το χρόνο, η ανάπτυξη συνεχίζεται αργά; παρέχετε συμπληρωματικό φως.
Κλάδεμα και διαμόρφωση
Το Buxus αναπτύσσεται αργά — αυτό είναι ένα δέντρο που διδάσκει υπομονή. Κόψτε τους νέους βλαστούς πίσω σε 1-2 ζεύγη φύλλων μόλις έχουν παραγάγει 4-5 ζεύγη. Επειδή αναπτύσσεται αργά, θα κλαδέψετε λιγότερο συχνά από ότι με τα πιο γρήγορα είδη — κάθε 4-6 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της αναπτυξιακής περιόδου είναι τυπικό.
Το ξύλο είναι σκληρό και πυκνό, γεγονός που καθιστά το Buxus εξαιρετικό για λεπτομερή δομή κλαδιών. Στερεώστε προσεκτικά τους νεαρούς κλάδους; το παλιό ξύλο είναι πολύ άκαμπτο. Το Buxus διατηρεί καλά το σχήμα του μετά την καλωδίωση — μόλις ένας κλάδος σταθεροποιηθεί, παραμένει στη θέση του.
Το Buxus harlandii έχει εξαιρετικά πυκνό, σκληρό ξύλο — ανάμεσα στα πυκνότερα από οποιοδήποτε είδος μπονσάι. Αυτή η αργή ανάπτυξη είναι τόσο πρόκληση (απαιτεί υπομονή) όσο και δώρο (δυνατότητα λεπτομερούς σχεδίασης, τα κλαδιά διατηρούν τη θέση τους μόνιμα).
Κλάδεμα συντήρησης: επιτρέψτε στους βλαστούς να παράγουν 4-5 ζεύγη φύλλων, στη συνέχεια κόψτε πίσω σε 1-2 ζεύγη. Το δέντρο ανταποκρίνεται αργά — περιμένετε νέα μπουμπούκια σε 2-4 εβδομάδες αντί για τις ημέρες που θα βλέπατε με την Κινεζική φτελιά ή το Ficus. Η συνεπής, υπομονετική κοπή κατά τη διάρκεια των ετών παράγει τα πυκνά, σύννεφα φύλλων που κάνουν το μπονσάι πυξάρι διακριτό.
Δομικό κλάδεμα: καλύτερα στα τέλη του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης. Το Buxus επουλώνεται αργά — σφραγίστε όλες τις κοπές άνω των 3mm με πάστα κοπής. Το ξύλο είναι τόσο πυκνό που μερικές φορές χρησιμοποιούνται ηλεκτρικά εργαλεία για μεγάλες κοπές κορμού σε μεγάλα δείγματα. Για κανονική εργασία μπονσάι, οι κοφτές κοπές είναι επαρκείς.
Καλωδίωση: οι νεαροί κλάδοι είναι μέτρια ευέλικτοι; οι παλαιότεροι κλάδοι είναι άκαμπτοι. Καλωδιώστε την άνοιξη. Ελέγξτε κάθε 3-4 εβδομάδες — η αργή ανάπτυξη σημαίνει ότι το σύρμα μπορεί να παραμείνει περισσότερο, αλλά η φλούδα είναι λεπτή και αφήνει μόνιμα σημάδια αν αφεθεί πολύ καιρό. Οι καλωδιώσεις είναι εξαιρετικές για τη θέση των επίμονων κλάδων.
Λίπανση και χώμα
Το Buxus είναι μέτριος θρεπτικός. Λιπάνετε κάθε 3-4 εβδομάδες με ένα ισορροπημένο υγρό λίπασμα μπονσάι κατά τη διάρκεια της αναπτυξιακής περιόδου. Σταματήστε τη λίπανση το χειμώνα. Ο αργός ρυθμός ανάπτυξης σημαίνει ότι χρειάζεται λιγότερο λίπασμα από τα γρήγορα αναπτυσσόμενα είδη — η υπερβολική λίπανση παράγει αδύναμη, σαρκώδη ανάπτυξη.
Το κανονικό χώμα μπονσάι λειτουργεί καλά. Το Buxus προτιμά ελαφρώς αλκαλικές συνθήκες — σε αντίθεση με τα περισσότερα μπονσάι, δεν χρειάζεται όξινο χώμα. Το νερό της βρύσης (το οποίο είναι συνήθως ελαφρώς αλκαλικό) είναι στην πραγματικότητα ευεργετικό.
Το Buxus harlandii προτιμά ελαφρώς αλκαλικό χώμα (pH 7.0-8.0), κάτι που είναι ασυνήθιστο ανάμεσα στα είδη μπονσάι. Αυτό επηρεάζει την επιλογή λιπάσματος: αποφύγετε τα λιπάσματα που σχηματίζουν οξύ. Ένα τυπικό ισορροπημένο λίπασμα είναι κατάλληλο.
Στρατηγική λίπανσης: άνοιξη έως καλοκαίρι: ισορροπημένο NPK (7-7-7) κάθε 3-4 εβδομάδες. Ο αργός ρυθμός ανάπτυξης σημαίνει ότι τα θρεπτικά συστατικά καταναλώνονται σταδιακά. Η υπερβολική λίπανση προκαλεί μαλακή, αδύναμη ανάπτυξη που είναι ευάλωτη σε παγετό και ασθένειες. Σταματήστε τη λίπανση το φθινόπωρο για τα δέντρα εξωτερικού χώρου; τα δέντρα εσωτερικού χώρου σε ζεστές συνθήκες μπορούν να λάβουν μισή δόση μηνιαίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Χώμα: το τυπικό μείγμα μπονσάι λειτουργεί καλά. Εάν χρησιμοποιείτε ακαδάμα, σημειώστε ότι η ακαδάμα είναι ελαφρώς όξινη — αυτό είναι γενικά εντάξει αλλά αν το δέντρο δείξει σημάδια δυσφορίας, ελέγξτε το pH. Η προσθήκη μιας μικρής ποσότητας γεωργικού ασβέστη διατηρεί την αλκαλικότητα. Το πυκνό ριζικό σύστημα εκτιμά την καλή αερισμό — εξασφαλίστε επαρκή πορώδη υλικά στο μείγμα.
Μεταφύτευση
Το Buxus αναπτύσσεται αργά, οπότε χρειάζεται λιγότερο συχνά μεταφύτευση — κάθε 3-4 χρόνια για νεαρά δέντρα, κάθε 4-5 χρόνια για ώριμα δείγματα. Καλύτερη εποχή: αρχές άνοιξης, μόλις αρχίσει η νέα ανάπτυξη.
Οι ρίζες είναι πυκνές και ινώδεις. Αφαιρέστε περίπου το ένα τέταρτο της μάζας ρίζας, εστιάζοντας στις παχιές, κυκλικές ρίζες. Οι ρίζες του Buxus επουλώνονται αργά, οπότε να είστε συντηρητικοί με το κλάδεμα των ριζών. Μετά τη μεταφύτευση, κρατήστε το σε προστατευμένο σημείο για 3-4 εβδομάδες. Μην λιπαίνετε για 6-8 εβδομάδες.
Το Buxus έχει ένα πυκνό, αργά αναπτυσσόμενο ριζικό σύστημα που γεμίζει τις γλάστρες σταδιακά. Η υπερβολική μεταφύτευση (η εκτέλεση της πολύ συχνά) είναι πιο επιβλαβής από το να περιμένετε πολύ καιρό. Σημάδια ότι η μεταφύτευση είναι πραγματικά απαραίτητη: το νερό παραμένει στην επιφάνεια χωρίς να στραγγίζει, το χώμα έχει διασπαστεί σε πολτό ή το δέντρο έχει προφανώς σταματήσει να αναπτύσσεται παρά την καλή φροντίδα.
Κλάδεμα ριζών: συντηρητικό — αφαιρέστε 20-25 τοις εκατό της μάζας ρίζας. Οι ρίζες αναγεννώνται αργά. Εστιάστε στην αφαίρεση παλιού, αποσυντεθειμένου εδάφους παρά ζωντανών ριζών. Χτενίστε απαλά — οι λεπτές ρίζες είναι εύθραυστες. Το nebari αναπτύσσεται αργά αλλά όμορφα σε δεκαετίες.
Αντικατάσταση εδάφους: αφαιρέστε περίπου το 50 τοις εκατό του παλιού εδάφους. Αφήστε το χώμα κοντά στον κορμό ανέγγιχτο για να διατηρήσετε τις μυκορριζικές συσχετίσεις. Μετά τη μεταφύτευση, ποτίστε καλά και διατηρήστε σταθερές συνθήκες. Η νέα ριζική ανάπτυξη μπορεί να χρειαστεί 4-6 εβδομάδες για να αρχίσει — να είστε υπομονετικοί και μην υπερποτίζετε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Αντιμετώπιση προβλημάτων
Το Buxus είναι ανθεκτικό αλλά όχι αήττητο. Τα κίτρινα φύλλα συνήθως υποδεικνύουν ότι το χώμα είναι πολύ όξινο — μια ελαφριά επικάλυψη γεωργικού ασβέστη το διορθώνει αυτό. Οι καφέ άκρες των φύλλων υποδηλώνουν υποποτισμό ή ξηρό αέρα. Η σπάνια, μακριά ανάπτυξη σημαίνει ότι το δέντρο χρειάζεται περισσότερο φως.
Η ασθένεια του Buxus (Cylindrocladium) είναι μια μυκητιακή ασθένεια που προκαλεί σκούρες κηλίδες στα φύλλα και μαύρες ραβδώσεις στους κορμούς. Είναι σοβαρή αλλά προληπτική: αποφύγετε το βρέξιμο της φυλλωσιάς κατά το πότισμα, εξασφαλίστε καλή κυκλοφορία αέρα και αφαιρέστε αμέσως οποιαδήποτε επηρεασμένα φύλλα. Υγιή, καλά φροντισμένα δέντρα σπάνια αναπτύσσουν ασθένεια.
Το Buxus harlandii είναι γενικά χωρίς προβλήματα αλλά δύο ζητήματα αξίζουν προσοχής.
Η ασθένεια του Buxus (Cylindrocladium buxicola και Volutella buxi): μυκητιασικές ασθένειες που προκαλούν κηλίδες στα φύλλα, μαύρες βλάβες στους κορμούς και απογύμνωση. Η πρόληψη είναι η καλύτερη άμυνα: ποτίστε στο επίπεδο του εδάφους, ποτέ από πάνω; εξασφαλίστε καλή κυκλοφορία αέρα γύρω από το δέντρο; αραιώστε πυκνή φυλλωσιά περιστασιακά για να βελτιώσετε τη ροή του αέρα. Εάν εμφανιστεί ασθένεια, αφαιρέστε αμέσως όλα τα επηρεασμένα φύλλα και κορμούς (απορρίψτε τα στα οικιακά απορρίμματα, όχι στο κομπόστ). Εφαρμόστε ένα μυκητοκτόνο με βάση τον χαλκό. Τα σοβαρά επηρεασμένα δέντρα μπορεί να υποχωρήσουν αλλά μπορούν να ανακάμψουν από υγιή χαμηλότερη ανάπτυξη.
Ανισορροπία pH: Η προτίμηση του Buxus για αλκαλικό χώμα σημαίνει ότι μπορεί να αναπτύξει χλωρωσία σε όξινες συνθήκες. Τα κίτρινα φύλλα με πράσινες φλέβες υποδεικνύουν κλείδωμα σιδήρου λόγω χαμηλού pH. Διορθώστε με μια ελαφριά εφαρμογή γεωργικού ασβέστη (ένα κουταλάκι του γλυκού αναμειγμένο στην επιφάνεια του εδάφους). Ελέγξτε ξανά μετά από 4-6 εβδομάδες.
Παράσιτα: Ο μύλος φύλλων του πυξαριού (μικρές κάμπιες που σκάβουν μέσα στα φύλλα, προκαλώντας φουσκάλες) και ο ακάρεος του πυξαριού (προκαλεί μικρές κίτρινες κηλίδες). Και οι δύο είναι σπάνιες σε καλά φροντισμένα μπονσάι. Οι ψύλλοι προκαλούν κυρτά φύλλα στις άκρες των βλαστών — αφαιρέστε την επηρεασμένη ανάπτυξη.
Λεπτομέρειες φροντίδας Buxus Harlandii
Υγρασία
Το Buxus αντέχει σε ένα ευρύ φάσμα υγρασίας. Τα παχιά, δερματώδη φύλλα είναι φυσικά ανθεκτικά στην απώλεια υγρασίας. Η κανονική υγρασία εσωτερικού χώρου είναι εντάξει; δεν απαιτούνται ειδικά μέτρα. Εξωτερικά, η φυσική υγρασία είναι επαρκής. Αντίθετα, αποφύγετε την υπερβολική υγρασία και τον στατικό αέρα — αυτές οι συνθήκες προάγουν την ασθένεια του Buxus. Η καλή κυκλοφορία αέρα είναι πιο σημαντική από την υψηλή υγρασία για αυτό το είδος.
Θερμοκρασία
Το Buxus harlandii είναι πιο ανθεκτικό από πολλά εσωτερικά μπονσάι αλλά λιγότερο ανθεκτικό στο κρύο από το κοινό πυξάρι. Τα δέντρα εξωτερικού χώρου αντέχουν έως -10 βαθμούς Κελσίου με προστασία από τη γλάστρα. Τα δέντρα εσωτερικού χώρου τα πηγαίνουν καλά σε κανονικές θερμοκρασίες δωματίου (16-24 βαθμούς Κελσίου). Μια δροσερή χειμερινή ανάπαυση στους 10-15 βαθμούς Κελσίου είναι ευεργετική αλλά δεν απαιτείται αυστηρά. Αποφύγετε την τοποθέτηση κοντά σε πηγές θερμότητας. Το δέντρο αναπτύσσεται αργά και σταθερά — δεν χρειάζεται τροπική ζέστη για να ευδοκιμήσει.
Παράσιτα
Το Buxus είναι σχετικά ανθεκτικό σε παράσιτα αλλά μερικά έντομα αξίζει να γνωρίζετε. Οι ψύλλοι του πυξαριού προκαλούν τα νέα φύλλα να κυρτώνουν προς τα μέσα στις άκρες των βλαστών — αφαιρέστε την επηρεασμένη ανάπτυξη. Οι μύλοι φύλλων του πυξαριού δημιουργούν φουσκάλες μέσα στα φύλλα — αφαιρέστε τα επηρεασμένα φύλλα. Τα ακάρεα αράχνης μπορεί να εμφανιστούν σε πολύ ξηρές εσωτερικές συνθήκες — αυξήστε την υγρασία. Τα έντομα κλίμακας αποικίζουν περιστασιακά τους κορμούς — αφαιρέστε τα με αλκοόλ. Η καλύτερη άμυνα είναι η καλή πολιτιστική πρακτική: επαρκές φως, σωστό πότισμα και καλή κυκλοφορία αέρα κρατούν τα περισσότερα παράσιτα μακριά.
Αδράνεια
Το Buxus harlandii είναι ημι-αειθαλές και επωφελείται από μια δροσερή χειμερινή ανάπαυση αλλά δεν απαιτεί την βαθιά αδράνεια των θερμών ειδών όπως οι σφένδαμοι ή τα πεύκα. Τα δέντρα εξωτερικού χώρου επιβραδύνουν τη φυσική ανάπτυξη καθώς οι θερμοκρασίες πέφτουν — μπορεί να διατηρήσουν τα περισσότερα φύλλα ή να απορρίψουν μερικά, ανάλογα με τη σοβαρότητα. Τα δέντρα εσωτερικού χώρου σε ζεστά δωμάτια συνεχίζουν να αναπτύσσονται αργά; μια δροσερή τοποθεσία το χειμώνα (10-15 βαθμούς Κελσίου) με φωτεινό φως παρέχει μια ευεργετική περίοδο ανάπαυσης. Μειώστε το πότισμα κατά την περίοδο ανάπαυσης και σταματήστε τη λίπανση. Το την άνοιξη, το δέντρο επαναλαμβάνει την ανάπτυξη με τον χαρακτηριστικά μετρημένο ρυθμό του.