Φελλοφόρος δρυς

Στην εγγενή περιοχή του, ο φελλοφόρος δρυς αναπτύσσεται σε πλήρη μεσογειακό ήλιο. Ο χαμηλός φωτισμός σε εσωτερικούς χώρους τον εξασθενεί γρήγορα: η ανάπτυξη γίνεται λεπτή και χλωμή, και το δέντρο χάνει τον πυκνό, συμπαγή χαρακτήρα που καθιστά το είδος αξιόλογο. Στοχεύστε σε όσο το δυνατόν περισσότερη άμεση ηλιοφάνεια όσο επιτρέπει η εποχή.

Η παγωνιά είναι ο πραγματικός περιοριστικός παράγοντας στη βόρεια Ευρώπη. Το είδος αντέχει σε ελαφρές παγωνιές ως δέντρο κήπου, αλλά η αντοχή των ριζών είναι πολύ χαμηλότερη σε μια ρηχή γλάστρα μπονσάι. Ένα ψυχρό πλαίσιο ή ένα μη θερμαινόμενο θερμοκήπιο που διατηρεί την μπάλα ρίζας πάνω από το μηδέν ενώ παραμένει δροσερό και φωτεινό είναι ιδανικό. Αποφύγετε τη θερμή, σκοτεινή αποθήκευση σε εσωτερικούς χώρους, η οποία σπάει την αδράνεια και αποδυναμώνει το δέντρο.

Ο Quercus suber έχει πυκνό ξύλο και φυσικά συμπαγείς εσωτερικούς κόμβους, γεγονός που καθιστά την σταδιακή βελτίωση σχετικά απλή. Αντιδρά καλά σε επαναλαμβανόμενο ελαφρύ κλάδεμα, και τα μικρά, σκληρά, δερματώδη φύλλα του μειώνονται ωραία με συνεπή κοπή.

Αποφύγετε το βαρύ κλάδεμα σε παλιό, παχύ ξύλο όπου είναι δυνατό — το είδος μπορεί να είναι αργό στην επούλωση μεγάλων πληγών και να αναγεννηθεί από γυμνούς, ώριμους κλάδους. Διατηρήστε διαθέσιμους τους αναπτυσσόμενους βλαστούς για αναγέννηση. Εφαρμόστε κολλητική πάστα σε οποιαδήποτε πληγή άνω των μερικών χιλιοστών. Η καλωδίωση είναι καλύτερα να γίνεται ενώ το ξύλο είναι ακόμα ευέλικτο, το φθινόπωρο ή την αρχή της άνοιξης; αφαιρέστε το σύρμα πριν δαγκώσει, καθώς οι σημάδια από το φλοιό είναι μόνιμα και παραμορφωτικά σε αυτό το είδος.

Η φελλοφόρος δρυς είναι μέτριας κατανάλωσης. Ένα ισορροπημένο οργανικό λίπασμα κατά την αναπτυξιακή περίοδο είναι επαρκές, και μια περιστασιακή λίπανση πλούσια σε κάλιο χρησιμοποιείται παραδοσιακά για να ενθαρρύνει την ισχυρή ανάπτυξη του φλοιού. Η υπερβολική λίπανση παράγει χοντρή ανάπτυξη και μπορεί να συμβάλει στα μεγάλα, ανοιχτόχρωμα φύλλα που χαλάνε την κλίμακα ενός εκλεκτού δέντρου, οπότε ένα μετρημένο, τακτικό καθεστώς του ταιριάζει καλύτερα.

Το χώμα πρέπει να είναι καλά στραγγιζόμενο και ελαφρώς κοκκώδες — ένα τυπικό μείγμα ακαδάμα/πορώδους/λάβας λειτουργεί καλά. Δεδομένου ότι το είδος δεν αντέχει ούτε την ξηρασία στις ρίζες ούτε την υπερβολική υγρασία, ο στόχος είναι ένα μείγμα που διατηρεί την υγρασία ομοιόμορφα και στραγγίζει μέσα σε μία ή δύο ημέρες από το πότισμα.

Η Quercus suber είναι ευαίσθητη σε διαταραχές ριζών, οπότε η μεταφύτευση πρέπει να είναι συντηρητική και να γίνεται ακριβώς κατά την κίνηση των οφθαλμών νωρίς την άνοιξη, όταν το δέντρο μπορεί να ανακάμψει γρήγορα. Αντί να αφαιρέσετε τις ρίζες, εργαστείτε το εξωτερικό τρίτο της ρίζας ελεύθερα και αντικαταστήστε το παλιό, συμπιεσμένο χώμα, αφήνοντας το εσωτερικό κυρίως ανέπαφο.

Σημάδια που δείχνουν ότι είναι καιρός: το νερό τρέχει κατευθείαν μέσα, η ανάπτυξη επιβραδύνεται παρά την καλή φροντίδα, ή οι ρίζες κυκλώνουν το τοίχωμα της γλάστρας. Η μεταφύτευση όταν το δέντρο είναι αδύναμο, ή στα μέσα του καλοκαιριού, προκαλεί θάνατο. Στερεώστε καλά το δέντρο στη γλάστρα μετά, ποτίστε καλά και κρατήστε το φωτεινό αλλά σκιασμένο από τον σφοδρό ήλιο ενώ οι νέες ρίζες εγκαθίστανται.

Εργαστείτε μέσα από τα προβλήματα συστηματικά. Η καύση φύλλων μετά την έξοδο ενός δέντρου την άνοιξη είναι συνήθως προσαρμογή, όχι ασθένεια — μετακινήστε το σταδιακά σε διάστημα μερικών εβδομάδων. Το κίτρινο μεταξύ των φλεβών μπορεί να υποδηλώνει κακή αποστράγγιση ή πρόβλημα ρίζας; ελέγξτε πώς συμπ behaves το χώμα όταν ποτίζεται. Η σκόνη μούχλα εμφανίζεται σε υγρές, στάσιμες συνθήκες, οπότε διατηρήστε την κυκλοφορία του αέρα.

Συνηθισμένοι παράσιτοι είναι τα έντομα κλίμακας και οι αφίδες, και οι δύο θεραπεύονται με εντομοκτόνο σαπούνι ή λάδι neem που εφαρμόζεται το βράδυ και επαναλαμβάνεται εβδομαδιαίως για αρκετούς κύκλους. Ο θάνατος το χειμώνα, η πιο σοβαρή αποτυχία, είναι σχεδόν πάντα ένα γεγονός παγώματος ή ξερασίματος ριζών — η πρόληψη, όχι η θεραπεία, είναι η απάντηση.